Хаврын хуйсгануур салхинд хуйларч явсаар жил бүр л модод аль хэдийн ногоороод дэлгэрчихсэн үед нь гэнэт олж хардаг.
Харин одоо л, энэ хавар л зайрмагтаж, царцсан зангаа тогтоож хүлж байгаад нахиалан гөлөглөхийг нь олж харах юм шүү.
 Дагтаршиж зовнисон бодлууд хаврын хавсаргатай хамт хийсэг. Нарт мөрөөдлүүд минь л харин навчистай хамт дэлгэрэг....

 
Шувуу болон чамруу нисэх гэхээр
Далавчинд минь
Хавтас нь нимгэрч салбарсан
Хачин дэггүй үгстэй
Дурсамж
Зүүгдчихээд 
Нисгэхгүй нь 

Загас болон чамруу сэлэх гэхээр
Загалмайг минь
Өнгөнөөс өөр үзэсгэлэнгүй
Өөрийн гэсэн үнэргүй
Усан ургамал 
Таглачихаад
Сэлүүлэхгүй нь 

Эрвээхий болон Чамруу очих гэхээр
Замыг минь
Хачин хартай бодол
Хаврын салхинд хийсээд
Хад чулуутай харшин
Гал болон түймэрдээд
Явуулахгүй нь

Адуу болон чамруу давхих гэхээр
Хүсэл, зүрхийг минь 
Хөлтэй минь хамт чөдөрлөсөн
Аргамжаатай нэг л төрх
Араас минь уяад
Давхиулахгүй нь ээ

...

Ирэн 
Буцан
Ирэн 
Буцан
Эргэлдэнэ!

Дэнгийн эрвээхий шиг

Энэ амьдрал чинь 
Шатаж дуусдаг тоглоом биш

 
     Өөөрийгөө таньж мэдэхийн тулд хүнд ер нь хэдий хэмжээний цаг хугацаа хэрэгтэй юм бол. Хүнийг таньж мэдэхийг бодохын ч хэрэггүй юм байна. Мэдэх гэж бүр хичээх ч хэрэггүй. Яагаад гэвэл тэр хүн бол зөвхөн тэр л хүн. Тэр ч байтугай миний дотор байгаа, миний өөрийн мэдээгүй тэр нууц хүн бас л тэр л үл мэдэгдэх хүн. 

Хэн нэгэнд байгаа зан надад байхгүй гэж бодохын ч хэрэггүй аж. Тэр зан юугаар хэрхэн илрэх нь хамгийн сонин бас аймшигтай. Аймшигтай гэдэг нь бухимдал уур, цухал. 
Өөрийгөө таньхыг оролдов. Бас дүгнэхийг хичээв. Учир нь би гэдэг хүн чинь дотроо бөглөрөөд зүрх сэтгэлээ дүлийрүүлчихэж...

 
Чамтай хамт шатаж, Бадамлаж хоносон тэр шөнө
Есөн давхар байшингийн хамгийн дээд давхарт би 
Цонхныхоо цаанаас гал болон дүрэлзэж
Өглөөний өнгийг хүлээн дутуу унтах болжморын биед
Өөрийн биеэ орхин  онгод болон шингэсэн

Чамтай хамт шатаж сэрсэн тэр өглөө
Бээрч хоноогүй миний онгодтой богширгоны жиргээг
Могой шиг гулсалдан
Зам дээр бөглөрөх моторт тэрэгний дуу ч дарж чадаагүй

Чамтай хамт шатаж хоносны маргааш 
Бие минь оюун санаагүй ажлын ширээний ард үхжиж
Харин тэр оюун санаа
Хаа сайгүй газар эрхсээр дуулан, дүүлэн нисэж байдаг

Чамтай хамт шатаж хонох бүрийд
Хэзээ ч сэмээргүй байдаг

ЗҮҮД минь
Чамтай хамт ...

Хэрвээ чи солонго байсан бол
Уусан замхартал чинь 
Би чамайг
Нэг л удаа
Шуналтай ширтэнэ

Ерөөсөө л чи солонго бол

 

ХЭН
Хэн над шиг 
Хөшгөө ч нээхгүйгээр гэрлээ ч асаахгүйгээр
Хөл нүцгэн тэгээд бас малгайгүйгээр лаагаа бариад
Бодол сэтгэлдээ уул ургуулаад бас цас оруулаад
Тэр уулаа ганцаараа... 
Цор ганцаарханаа 365 хоногт давж гарч чадах юм бэ
ХЭН Ч 
хэн ч чадахгүй

ХЭН
Хэн над шиг
Үүр цайхад, үдэш ирэхэд, үүрэглэх нойрондоо ч 
Өөртэйгөө зөвхөн өөртэйгөө ярьж
Дангинатал түгжсэн хаалганы цаана
Дурлалт залуугаа хүлээлгэчихээд
Дуу авиа ч, бөртийх гэрэл ч гаргахгүйгээр 
Зуун хоног зуун нэгэн шөнө хүлээлгэж чадах юм бэ
ХЭН Ч
Хэн ч чадахгүй 

ХЭН
Хэн над шиг
Ургаа мод, урсгал ус, дүлий чулууг 
Хүнээс илүүд үзчихээд 
Урсах нулимсаа ч, у...

 
Өглөө бүр 
Цуцахаа мэдэхгүй 
Нарны цацраг зүсэн 
Нэгэн шувуу 
Өндрөөс өндөрт хөөрдөг

Намар яваад 
Хавар ирэхдээ
Намайг тэр 
Мартаагүй байдаг 

Нүдээ ерөөсөө аньдаггүй
Миний өмчилсөн 
Нарны зүг
Нүгэл хилэнцгүй далавчаараа тэр
Хайр зуран эргэлддэг 

Чиний л далавч шиг би яаж
Сэтгэлээ цуцашгүй хөглөх вэ
Чиний л ирж буцах зам шиг би яаж
Амьдралд арилашгүй зам гаргах вэ


Өглөө бүр цуцахаа мэдэхгүй нар мандана
Өглөө бүр үүрэглэхгүйгээр 
Нэгэн шувуу хөөрнө

Хүн байхаа болиод нар бол гэвэл
Хүн байхаа болиод шувуу бол гэвэл

Чиний л төлөө би
Урдуураа үүл нүүлгэхгүй
Чиний л төлөө би 
Үүлэнд хөөгдөн бороонд норохгүй

https://www.youtub...

 Оосор бүч жолоогүйдээ углуургадаад
Орчлон хорвоог зүрхээрээ хүүлэн
Хэн нэгний төлөө үхэх тийм дурлал
Одоо үед хэн нэгэнд байгаа болов уу

Байхгүй дээ байхгүй

Багтахгүй гэсэн сэтгэлдээ 
Мөнгөнөөс бусдыг өрчихөөд
Бараг л сарнаас зүүгдээд 
Чам дээр гүйгээд очихоор
Тийм л богширго шиг явдалаар 
Тэнэгхэн би чамд дурласан 

Тэглээ гээд би яасан юм 

Тэвнэ залгиад сэтгэлээ зүхэх бодолтой ч
Тэвэрч гацхан үнсээд зүрхээ сугалах халууралтай ч
Бөөрөнд чинь наалдахгүйгээс хойш
Чулуунд даруулахаар гуниглалтай ч 
Бүлээн биеэ хөргөлгүй 
Дөрөв дахь хавартайгаа учирав даа

Хэн нэгний төлөө үхэх
Ганцаардал, гансрал, солиорол надад ба...

 

Тэр өдөр тэгээд л дуусаагүй
Тэр дурсамж тэндээс огт арилаагүй

Нэг удаа асгараад татраагүй бороо
Миний дээрээс ороод чиний биеэр урссан

Ирэх буцах өдрүүдэд 
Ууршиж огт арилаагүй
Эрмэг хүсэлд эзэмдүүлсэн
Миний чиний энхрий харц

Хайрлаад дуусаагүй
Хагдарч бүр арилаагүй
Хэзээд ч дэлгэрэхэд бэлэн
Хэнзэрч, зүрхэнд зүүрмэглэх
ХАЙР минь ХАЙРТ минь

Чамайгаа хүлээхэд
Түмэн хавар
Мянган намар ч багадмаар 



...